28 - سيد حسن بن ابى حمزه حسينى وى ، از فضلا و علما بوده و شيخ معاصر ما در فهرست كتاب الهداة فى النصوص و المعجزات ( يا بالنصوص و المعجزات ) كتاب التفهيم را از آثار او ياد كرده است ولى در امل الآمل از وى نام نبرده است و اگر چه ممكن است به عنوان ديگرى با تغيير اندكى اسم برده باشد . 29 - شيخ زين الدّين ابو محمّد حسن بن زبيب الدّين ابو طالب بن ابو مجد يوسفى آوى ( بعضى هم او را آبى خوانده‌اند ) « 1 » . وى فاضلى عالم و فقيهى جليل‌القدر و مؤلف كشف الرموز و معروف به ، ابن زبيب آوى ، شاگرد محقق حلى بوده است . مؤلف گويد : در آغاز كشف الرموز چنين نوشته بوده : مىگويد ، مولا و امام و صدر كبير ، برترين و گرامىترين ، باحسب‌ونسب‌ترين و والاترين متأخران مفتى حق و مقتداى خلق ، زبيب ملت و دين و پشتيبان اسلام و مسلمين ، ابو محمّد حسن بن صدر اعظم زبيب الدّين مجد الاسلام ابو طالب ابن ابو المجد يوسفى املى روح اللّه روحه و زاد فى الآخرة فتوحه . پيداست كه كلمه « آملى » را ناسخ اشتباه نوشته و صحيح آن آوى است ، همچنان‌كه گذشت . پيش از اين شرح حال شيخ نظام الدّين احمد بن محمّد بن عبد الغنى فقيه را كه مانند آوى معروف به ابن زبيب است ، نوشته‌ايم و گويا اين دو دانشور پسر عموى يكديگرند و براى تحقيق بيشتر به نسخه كشف الرموز ملا ميرزاى شيروانى مراجعه بشود « 2 » .

--> - سابزوار ( و در نسخه بدل سانزوار ) مىگفتند بنابراين هر دو لغت معمول و مصطلح مردم آن روزگار بوده است و سابزوار به معنى سازوار است - م . ( 1 ) - در روضات الجنات لقب او را عز الدّين نوشته است - م . ( 2 ) - در اين طبع از شيخ نظام الدّين احمد بن محمّد بن عبد الغنى نام برده نشده و اين ترجمه از آن‌هايى است كه مفقود شده است - م .